Skip to main content

Posts

અમારી લાડકવાયી સાન્વી

અમારી ખીલેલી ગુલમહોર અમારી સોનેરી પ્રભાત અમારી સમીપનું ઝરણૂં અમારી જીવનની દોર અમારી સુખની તુર્પ્તિ અમારી લાડકવાયી દિકરી પરમકૃપાળુ પરમાત્માના આશીર્વાદરૂપી અમારી સાન્વી..!! ગઈ 16 ઓક્ટોબેરે, સાન્વી નો પહેલો જન્મદિવસ હતો.. સમય કેમ વીત્યો એની ખબર જ ના રહી..!! સાન્વી અને એની જનેતા નિઝાને વંદન , જીવનની પ્રેરણા માટે ! 
Recent posts

શબ્દો મારા છે!

શબ્દો મારા છે , શબ્દો મારા છે પણ વેદના બીજા કોઈની છે ખેતરના દાખલા ની ખબર છે મને, પણ ખેડવાની ખબર નહિ મને, કંપાવતી ઠંડી ના સમાચાર મેં વાંચ્યા, પણ એ ઠંડીમાં ખેતરના દિવસો મેં નહિ જ...

ગામડાંની સવાર

આજે ગામડાં ની સવાર જોઈ, એ ધૂળિયા ડામળિયા રસ્તા પર સોનેરી કિરણ જોઈ, એ ઝાકળને પેલી પાર કુદરતને મહાલતી જોઇ! આજે ગામડાં ની સવાર જોઈ, એ ટાઢા વાયરામાં ધૂળને રમતી જોઈ, એ નિરવ શાંતિમ...

કુદરત ની અદ્ભુત યાત્રા - હિમાલયન

માનવ ગમે તેટલી વિકાસની હરણફાળ ભરે પણ કુદરત ના ખજાના ને કયારેય ના આંબી શકે. બસ આજ ખજાનાને માણવા અમે સહપરિવાર ભારતના ઉત્તર પુર્વ ભાગના અમુક વિસ્તારોની યાત્રા કરીને મારી લાડકી ભાણેજ અધિક્ષા ના ૪ જન્મદિવસની ઉજવણી કરવાનું નક્કી કર્યુ.  કોઇપણ યાત્રા ને સફ્ળ બનાવા માટે પુર્વ આયોજન પણ એટલું જ મહત્વનું છે,અમારી યાત્રા નુ સંપુર્ણ આયોજન મારા બેન-બનેવી એવા સપના-અભિષેક એ કરેલુ અને આ લેખની પ્રેરણા પણ એમાંથી જ મળી. અમારી આ અદ્ભુત યાત્રાની શરુઆત અમદાવાદના સરદાર વલ્લ્ભભાઇ પટેલ અંતર્દેશિય હવાઇમથકથી, સુમારે ૬ વાગે - ૧૦ નવેમ્બર, ૨૦૧૭ ના રોજ. સવારની થોડી ગુલાબી ઠંડીનો આંનદ લઇને સુરજદાદાના વિમાનમાં જ અમે દર્શન કર્યા અને કોલકાતા - નેતાજી સુભાષ ચંદ્ર બોઝ આંતરરાષ્ટ્રીય હવાઇમથક પહોંચ્યા. કનેક્ટિંગ ફ્લાઇટ હોવાથી કોલકાતા માં સારો એવો બ્રેક હોઇ અમે ત્યાંની વાનગીઓ નો અને સુવિધાઓનો ભરપુર આંનદ લીધો. હા, સાથે સાસુ-વહુ શોભનાબેન-નિઝા ના થેપલા તો ખરા!. આમ તો હિંદી કે અંગ્રેજી ફાવતુ હોઇ એટલે ભારતમાં તમને ક્યાંય વાંધો ના આવે પણ મારા પપ્પા - પ્રો.ડો.શાંતિલાલ ને બંગાળી ભાષા પણ આવડતી હોય એક અન્ન્ય લ્હાવો પણ મળે...

બાહુબલી 2 સમાપન ઐતિહાસિક ગાથા

આમ તો conclusion ના ગુજરાતી માં ઘણા અર્થ થાય છે પણ બાહુબલી માટે સમાપન વધુ યોગ્ય છે. આજે વાત કરવાની છે હજુ હમણાં જ ચિત્રપટ પર આવેલી "બાહુબલી 2 સમાપન" ની. "બાહુબલી 1 આરંભ" એ 2 વર્ષ પહેલા ભારતીય ...

જીંદગી ની અપડેટ્સ

આશરે ૪ વર્ષ બાદ આજે સમય મળ્યો છે અહીં વાતની રજુઆત નો. એવુ પણ કાંઇ નહિ બન્યુ કે હું બહુ વ્યસ્ત બની ગયો હતો પણ ચોક્ક્સથી અનુકુળ સમય નહોતો. હા ૪ વર્ષ એ મોટો સમય કહેવાય અને આ સમયગાળાંમાં જીદંગીમાં ઘણી કથાઓ વ્યકત થઇ. એમાની અમુક ની આજે ચર્ચા કરીએ. ૨૦૧૩ નવેમ્બરમાં અમોને ભાણી નાં સ્વરુપમાં ઇષ્વરનાં સુંદર આશિર્વાદ મળ્યાં. બેન-બનેવીએ એનું નામ "અધિક્ષા" રાખ્યું જે આજે ૩.૫ વર્ષની છે. કહેવાની જરુર તો નહિં તો પણ કહી દવ કે એના મામા જેવી જ થઇ છે સંપુર્ણ સ્માર્ટ. "અધિક્ષા" ૨૦૧૩ ડિસેમ્બરમાં કારકીર્દી ને આગળ ધપાવવા હૈદરાબાદ ની વાટ પક્ડી, જો કે એ યાત્રા ૭ મહિનામાં પુર્ણ થઇ જેનાં અનેક કારણોમાં નુ એક કારણ મારો ગુજરાત અને જામજોધપુર પ્ર્ત્યેનો પ્રેમ છે એટલે અઠવાડિયે પંદર દિવસે મારે જામજોધપુરની મુલાકાત લેવી જ પડે. હૈદરાબાદ બહુ જ સરસ શહેર છે અને ત્યાંનો ગુજરાતી સમુદાય પણ બહુ જ જોડાયેલ છે. રામોજી ફિલ્મ સિટી ની મુલાકાત પણ ખુભ જ યાદગાર અને અમુલ્ય હતી. જો કે એ ટુંકી યાત્રામાં બહુ મજા આવી. ખાસ આભાર મારા મિત્રોનો જે ત્યાં મારી સાથે હતાં, જુનાં ને જાણીતા જયદિપભાઇ અને નીલભાઇ,...

અમદાવાદમાં ૨ વર્ષનાં લેખાં-જોખાં

હમણાં જ આવેલું ચલચિત્ર "ચેન્નઇ એકસપ્રેસ" નો એક સંવાદ "આપણું જીવન કોઇ મેરેથોન દોડથી કમ નથી, રોજ ને રોજ આપણે બધાં કંઇક ને કંઇક મેળવવા માટે દોડીએ છીએ !!" અને આમાં જ જે આપણી પાસે હોય તેને ભુલી  જઇએ  છીએ. હવે તમને એમ થતું હશે કે મેં કેમ વળી આવી વાત ચાલુ કરી !! તો ખોટા વિચારો નાં કરો.. વાત એમ છે કે ઘણાં દિવસથી આ બ્લોગ પર કોઇ લખાણ કર્યુ નહીં, કારણો અનેક છે પણ ટુંકમાં કહું તો મેરેથોન દોડ. નવા જુની તો ઘણી થઇ છે આ જગતની માલીકોર પણ બધું કહેવામાં મને અને વાંચવામાં તમને રસ નહિં રહે. તો આજે વાત કરવી છે અમદાવાદમાં ૨ વર્ષ પૂરાં થયા તેના લેખાજોખાંની. જી હા, જુન-૨૦૧૩ માં ૨ વર્ષ પૂરાં થયા. ફાર્મસી કર્યા બાદ અમદાવાદમાં SAS ની તાલીમ લીધાં બાદ અમદાવાદમાં જ આપણે કારકિર્દીની શરુઆત કરી.  અમદાવાદમાં આવ્યો ત્યારે ભીડથી કંટાળી જતો હતો, જ્યાં જુઓ ત્યાં ભીડ,  ચલચિત્ર જોવા જઇએ તો ટિકીટબારીમાં, બસસ્ટોપ પર, નાસ્તાની લારીમાં, શોપિંગમોલમાં, હોટલમાં, કોઇપણ ચારરસ્તા પર, બગીચામાં ને તેની બહાર અને આવી તો ઘણી જગ્યાઓ. પણ અમદાવાદમાં મજાં ત્યારે આવી જ્યારે આ ભીડ...